(opgedra aan Paul Clark)

Dat jy hierdie woorde kan lees swart op wit presies waar nien winkel iewers presiese koop, of nie.
Dpresiesie kan sien nie, onder elke woord
the gebare, blik en verlangende kyk
geen trane of bloedvlekke lê daar nie.
Of miskien is jy in 'n boekwinkel
indien wel, shsssssh.
Of op 'n ondergrondse trein terwyl jy luister na die skreeuende brieke
en soek vir die kaart om jou halte te vind.
Maak nie saak waar jy is nie
jy sou met 'n skeermeslem
hierdie woorde van die papier kon skraap
of van plastiek of van 'n kaartjie
sodat geen daarvan oorbly nie
en ons vir altyd verloor wat daar was om te lees
soos reën op 'n drooggevryfde vensterruit.
Soos 'n volgende asemteug
verlore soos 'n stadion gesien vanuit 'n vliegtuig
of in 'n ou nuusfilm se skare-tonele
waarin elke liewe mens nou lankal heen is
en almal behalwe die bekendstes onmoontlik om te eien
maar hulle het hulle lewens ook gehad
en het woorde en briewe gelees
net soos jy.
Jy sal draai op jou hakke
'n besluit neem
aangaan met jou dag
die goed waarvoor jy gekom het koop
georden na jou behoefte
jou halte vind, jou bestemming is bereik,
of die taak waarvan dié jou afgelei het voltooi
of die onderhoud waarheen jy op pad was ondergaan.
Nie een van ons weet watter reël ons die laaste sal lees nie
min sterf in boekwinkels terwyl hulle deur boeke blaai
of in biblioteke, ondergrondse treinwaens of treine,
jy is dus veilig.
Maar vroeër of later, op 'n dag, kom almal nie weer tuis nie
Lees daarom hierdie woorde versigtig
of dit nou in Lourdes is, of Johannesburg of Toronto
voel, miskein, die reën val op jou gesig na bo gekeer
in Edinburgh op 'n verdonkerde winderige middag;
of lees dit in die blaargroen van 'n parkbankie
iewers in Frankryk
op vakansie of tussen werkskontrakte
op reis vir avontuur en die hart se eie rus
of in die hoë golwe van 'n verouderde besigheidskaartjie
(sommige keuses is nie one eie nie)
of 'n sendingstasie iewers op 'n veraf heuwel in die Nilgris
of 'n seestrand in Kalifornië of Indonesië
of jy is 'n student vir vakansiewerk by 'n see-oliemyn
'n gekulde geliefde of een wat dit doen;
moontlik pas 'n ma met 'n vrye dag of twee
voor die huiswaartskeer
na waar die ander kinders
wag op hulle nuutgebore boetie of sussie.
Een ding is seker:
woorde soos dié
kan jy aanraak met jou vinger
sluit aan by ons stille komplot
om hulle te ken.
Nou, hier, voel met jou unieke afdruk
hierbo-oor soos met 'n aftaster
soos wat ons identiteite deel
ek en jy
al het ek jou nooit geken nie
nie só nie
nie met hierdie intimiteit nie
nie so anoniem nie
selfs nie passievol nie
jy wat my gedagtes deel
selfs soos ek hulle hier neerskryf
op 'n mistige somersoggend
waarskynlik ver van hier
van waar jy is.
Ek sal jou graag wil ken
jou verhaal leer
tragies, rustig
vervuld, of eensaam,
soet of bittergoor.
Moenie bekommerd wees nie
ons almal het woorde in gemeen
(jy kan selfs, mirabile dictu, dié vertaald lees)
soos Julian geweet het
alles sal goed afloop
so is dit
ons weet net nie hoe of wanneer
of óf woorde
ons sal wys wat of
presies waar nie.

CJS Lombaard

Pretoria

Suid-Afrika

27 en 28 Junie 2018

(dedicated to Paul Clark)

That you can read these words in black and white
upon a page in a store somewhere
considering whether to buy, or not.
That you cannot see, beneath each word
the gestures, glance or longing look
no tears nor bloodstains lying there.
Or perhaps you are in a library
if so, shsssssh.
Or on a subway listening to the squealing brakes
and checking for the map to find your stop.
No matter where you are
you could with a razor blade
scrape these words from paper
or from plastic or from card
so that none remain
and lose forever what was here to read
like rain upon a dried off window pane.
Like your next breath
lost like a stadium seen from a plane
or in an old news reel’s crowd scenes
when every single person now is long since gone
and all but the most famous impossible to identify
but they had their lives too
and read words and letters
just like you.
You will turn upon your heels
make a decision
get on with your day
purchase the things you came to buy
and rank-ordered in your need
find your stop, your destination reached,
or finish the assignment this was distraction from
or had the interview you are on your way to.
None of us knows which line will be our last to read
few die in bookstores looking at books
or in libraries, or on subway cars or trains,
so you are safe.
But sooner or later, one day, no one makes it home
So, read carefully these words
whether in Lourdes, Johannesburg or Toronto
feel, perhaps, the rain upon your upturned face,
in Edinburgh on a darkened windy afternoon;
or read it in the leafy green of a park bench
somewhere in France
on holiday or between employments
journeying for adventure and the heart’s own rest
or in the high waves of a redundant business card
(some choices are not our own)
or some mission to a distant hill town in the Nilgris
or some beach strand in California or Indonesia
or you are a summer student by an oil rig
a jilted lover or one doing it;
perhaps a new mother with a day or two to kill
before returning home
to where the other kids
await their newborn brother or sister.
One thing is certain:
words like these
you can touch with your finger
join our silent conspiracy
of knowing them.
Now, here, run your unique print
over this as with a scanner
as we share identities
you and me
though I’ve never known you
not like this
not in this intimacy
nor so anonymous
not even amorous
you sharing my thoughts
even as I write them here
on a misty summer morning
most likely far away
from where you are.
I’d love to know you
learn your story
tragic, uneventful
full, or lonely,
sweet or bitter gory.
Don’t worry
all of us share words
(you might even, mirabile dictu, read this in translation)
as Julian knew
all shall be well
so there
we just don’t know how or when
or if words will
show us what or
exactly where.

Iain T. Benson

Loudas

St. Pé de Bigorre

France

August 1 and 2, 2010