Roelof Petrus “Roelf” Meyer (gebore 16 Julie 1947) is ’n Suid-Afrikaanse politikus, sakeleier en vredesonderhandelaar wat ’n belangrike rol gespeel het in die land se oorgang na demokrasie. Hy is veral bekend as een van die hoofonderhandelaars vir die regering tydens die gesprekke wat uiteindelik gelei het tot die einde van apartheid en die totstandkoming van ’n demokratiese Suid-Afrika. Vandag werk hy steeds aan vredes- en transformasieprosesse, onder meer as direkteur van die In Transformation Initiative (ITI), waar hy Suid-Afrika se oorgangservaring gebruik om ander lande te help met konflikoplossing en politieke verandering.

Meyer is in Port Elizabeth gebore en het sy skoolloopbaan in Ficksburg voltooi. Daarna studeer hy aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat, waar hy ’n BCom- en ’n LLB-graad behaal. Ná sy studies begin hy as prokureur praktiseer in Pretoria en Johannesburg, voordat hy hom voltyds tot die politiek wend.

Sy politieke loopbaan begin in 1979 toe hy as Lid van die Parlement vir die Nasionale Party verkies word. Oor die volgende jare dien hy in verskeie regeringsposte onder presidente P.W. Botha en F.W. de Klerk. In 1991 word hy Minister van Verdediging, en ’n jaar later Minister van Konstitusionele Sake en Kommunikasie. Dit is in hierdie rol dat hy ’n sleutelposisie inneem tydens Suid-Afrika se grondwetlike onderhandelinge in die vroeë 1990’s.

As hoofonderhandelaar vir die regering werk Meyer nou saam met die ANC se hoofonderhandelaar, Cyril Ramaphosa, tydens forums soos CODESA en die daaropvolgende Multi-Party Negotiating Forum. Die verhouding van wedersydse vertroue wat tussen die twee ontwikkel, word dikwels beskou as een van die faktore wat gehelp het om die onderhandelinge vorentoe te stoot en ’n vreedsame politieke oorgang moontlik te maak. Hierdie proses het uiteindelik gelei tot Suid-Afrika se eerste demokratiese verkiesing in 1994.

Ná die verkiesing stel president Nelson Mandela hom aan as Minister van Konstitusionele Ontwikkeling en Provinsiale Sake in die Regering van Nasionale Eenheid. In hierdie rol help Meyer om die nuwe grondwetlike raamwerk en provinsiale regeringsstrukture te vestig. In 1996 verlaat hy die kabinet om sekretaris-generaal van die Nasionale Party te word, maar hy verlaat later die party en help in 1997 om die United Democratic Movement (UDM) saam te stig. Hy dien vir ’n kort tyd as die party se adjunkpresident voordat hy hom in 2000 uit aktiewe party-politiek onttrek.

Sedertdien fokus Meyer op sake, openbare beleid en internasionale vredeswerk. Hy was betrokke by verskeie konflikbemiddelings- en dialoogprosesse in lande soos Noord-Ierland, Sri Lanka, Rwanda, Burundi en Kosovo. Hy het ook as voorsitter van die South African Defence Review Committee gedien tussen 2011 en 2014 en werk gereeld saam met internasionale instellings as raadgewer en fasiliteerder.

In 2013 was hy mede-stigter van die In Transformation Initiative (ITI), ’n organisasie wat Suid-Afrika se ervaring van politieke oorgang gebruik om ander samelewings te help wat deur konflik of groot politieke verandering gaan. Deur hierdie werk ondersteun Meyer dialoog tussen regerings, politieke groepe en burgerlike organisasies, en help hy om lesse uit Suid-Afrika se onderhandelingsproses met ander dele van die wêreld te deel.

Vir sy rol in Suid-Afrika se vreedsame oorgang na demokrasie en sy voortgesette werk in internasionale vredesprosesse word Meyer wyd erken as ’n belangrike stem in gesprekke oor onderhandeling, versoening en politieke transformasie.