Anna V is nie die tipe meisie wat ooit mooi netjies binne die lyne sou inkleur nie. Sy’s eerder die een wat met ’n swart marker oor die lyne gaan skryf, ’n sigaret agter haar oor indruk, en dan vir jou ’n song sing wat jou terselfdertyd laat lag, huil en jou eks wil bel.

Gebore met Kuilsrivier se Voortrekkerstraat in haar longe en rebelsheid in haar bloed, het Anna grootgeword tussen garagepartytjies, cheap wyn, harde argumente en mense wat altyd net-net probeer oorleef. Maar tussen al die chaos was daar iets aan haar wat mense nie kon ignoreer nie — daardie skerp tong, gevaarlike humorsin en ’n vreemde soort wysheid wat nie sin maak vir iemand so jonk nie.

Sy’t begin rap en sing lank voor sy ooit gedink het iemand luister regtig. Haar lirieke was rou, snaaks, vuilbek, eerlik en soms ongemaklik akkuraat. Party mense het gedink sy’s te veel. Ander het gedink sy’s presies wat Afrikaanse musiek nodig het.

Toe gebeur die ding wat klink soos iets uit ’n indie film: ná ’n klein underground performance word sy raakgesien deur ’n beweerde gangster wat onmiddellik besef het daar’s iets besonders aan haar. Hy wou keer dat sy ook soos soveel ander talentvolles in die hole van die Plein verdwyn. Hy borg haar studies, en skielik beweeg die Kyla-meisie tussen akademiese sale, literêre kringe en kunsfeeste — sonder om ooit haar edge te verloor.

'n Hoogtepunt is toe Die Wasgoedlyn haar gesien het by 'n park jam en haar gevra het om 'n gedig deur Breyten Breytenbach saam met hulle te doen vir die Wasgoedlyn Woorde projek. Die song se naam, so goed deur Breyten verwoord: "Oupa M'poen" en is nou beskikbaar vir luister en/of aflaai.

Vandag is Anna V een van daardie kunstenaars wat jy nie maklik kan kategoriseer nie. Sy’s alternatiewe rocker, rapper, digter, moeilikheidmaker en storieverteller alles tegelyk. Haar musiek voel soos lipstick op ’n whiskeyglas; slim, sexy, gebreek en gevaarlik eerlik. Sy skryf oor liefde, klas, depressie, seks, identiteit, klein dorpe, groot drome en die vreemde pyn van grootword in Suid-Afrika.

Ouer mense raak soms ongemaklik met haar. Sy vloek te maklik. Sy vra te veel vrae. Sy glimlag wanneer sy nie moet nie. Maar niemand bly lank kwaad vir haar nie, want agter die chaos is daar iets onweerstaanbaar menslik aan Anna — daardie kombinasie van brutal honesty, kinderlike ondeundheid en ’n hart wat baie groter is as wat sy ooit sal erken.

En dalk is dit hoekom mense haar so liefhet.

Anna V laat jou voel asof die wêreld besig is om uitmekaar te val — maar op ’n mooi manier.