Jan-Ben Rothmann is ’n Suid-Afrikaanse Afrikaans Huistaal-onderwyser, akademiese navorser en literêre kommentator wie se werk op die raakpunte tussen Afrikaanse letterkunde, identiteit, familie, verwantskap en kultuur fokus. Hy beweeg doelbewus tussen die wêreld van die skool, die universiteit en die breër openbare gesprek oor taal, geskiedenis en behoort. Sy belangstelling lê veral by die maniere waarop literatuur as ’n vorm van kulturele selfondersoek funksioneer, en hoe Afrikaanse tekste gesprek voer met vrae rondom herinnering, verbondenheid, ideologie en die veranderende aard van gemeenskap.

Rothmann het ’n B.Ed. aan die Universiteit van Suid-Afrika in 2011 voltooi, met spesialisering in Afrikaans, Engels en Geografie. Daarna verwerf hy in 2012 ’n BA Honneurs in Afrikaanse Letterkunde, cum laude, waarvoor hy met die Human & Rousseau-prys vir uitsonderlike akademiese prestasie bekroon is. In 2016 voltooi hy sy MA in Afrikaanse Letterkunde, ook cum laude, en ontvang die Human & Rousseau-prys vir beste afgestudeerde MA-student in Afrikaans aan Unisa. Sy meestersgraadstudie, Outo-etnografie, apologie en belydenis in outobiografieë van Elsa Joubert, André P. Brink en Koos Kombuis, het reeds die temas aangekondig wat sy latere akademiese werk sou bly rig: die verhouding tussen die self en die gemeenskap, tussen persoonlike vertelling en historiese bewussyn.

Hy is tans besig met ’n PhD in Afrikaanse letterkunde aan UNISA, met ’n fokus op verwantskap, familie-narratiewe en identiteit in Afrikaanse romans, en sy doktorale werk bou voort op ’n gevestigde belangstelling in hoe familie nie slegs as tema nie, maar ook as kulturele en ideologiese struktuur in die Afrikaanse verbeelding funksioneer. Deur sy navorsing ondersoek hy hoe romans vrae oor afkoms, behoort, sorg, mag en geskiedskrywing oopmaak, en hoe die letterkunde nuwe moontlikhede bied om oor menslike verbondenheid in Suid-Afrika te dink.

Parallel met sy akademiese loopbaan werk Rothmann al vir bykans twee dekades as onderwyser. Hy is tans verbonde aan Hoërskool Knysna as Afrikaans Huistaal-onderwyser vir graad 10 tot 12, en sy professionele lewe word gekenmerk deur ’n volgehoue toewyding aan taalonderrig as intellektuele en vormende praktyk. Vir hom gaan die onderrig van Afrikaans nie bloot oor taalvaardigheid nie, maar oor die ontwikkeling van interpretasievermoë, kritiese denke en ’n verantwoordelike verbeelding. In hierdie opsig sluit sy werk in die klaskamer direk aan by sy akademiese belangstelling in die vormende krag van literatuur.

Rothmann se breër professionele betrokkenheid sluit werk as e-tutor en eksterne nasiener by UNISA, asook as eksaminator en nasiener by Wingu Academy, in. Hy het ook oor verskeie jare heen bygedra tot die nasien van die Nasionale Senior Sertifikaat in Afrikaans. Hierdie werk weerspieël sy groter verbintenis tot die gehalte van taal- en letterkunde-onderrig, sowel as sy geloof in die publieke waarde van deeglike, toeganklike en intellektueel eerlike opvoeding.

As skrywer en navorser het hy ook ’n hoofstuk bygedra tot Elsa Joubert: ’n Huldiging – Die verste grens verby, wat in 2022 verskyn het. Hierdie bydrae sluit aan by sy langdurige belangstelling in Joubert se werk en in die rol van outo-etnografie, apologie en belydenis in Afrikaanse lewenskrywing. Reeds in 2014 het hy by die NWU-seminaar oor outobiografie, lewenskrywing en egotekste ’n referaat aangebied met die titel “Kulturele introspeksie: ’n outo-etnografiese benadering tot geselekteerde Afrikaanse skrywersoutobiografieë” — ’n aanduiding van ’n navorsingslyn wat konsekwent en verdiep voortgesit is.

In sy werk as onderwyser én navorser tree Jan-Ben Rothmann na vore as iemand vir wie Afrikaans nie bloot ’n studieveld is nie, maar ’n lewende intellektuele ruimte: een waarin vrae oor kultuur, geskiedenis, familie, identiteit en etiek met erns en verbeelding benader word. Sy werk dra by tot ’n gesprek oor hoe Afrikaanse letterkunde nie net die wêreld weerspieël nie, maar ook help om nuwe maniere van verstaan, onthou en behoort moontlik te maak.